Audienda-Chor Krefeld
Oefennummer. |
Bladmuziek. |
Charles Wood (Armagh, 15 juni 1866 - Cambridge, 12 juli 1926) was een Ierse componist die veel werken voor de kerk heeft geschreven en wiens werk samen met dat van Charles Villiers Stanford, die hij opvolgde als hoogleraar in Cambridge, het meest gespeeld wordt in de Anglicaanse Kerk.
Wood studeerde aan het Royal College of Music te Londen en aan de Universiteit van Cambridge. Hij was eerst organist en later fellow aan Gonville and Caius College. Hij volgde in 1924 Stanford op als hoogleraar harmonieleer en contrapunt.
Hij heeft nog veel meer muziek geschreven die echter veel minder vaak uitgevoerd wordt, waaronder acht strijkkwartetten. Verder is hij met name bekend door zijn arrangementen van carols. Hij gaf drie verzamelingen van carols uit.
Wood had ook een levendige belangstelling voor Ierland en was in 1904 medeoprichter van de Irish Folk Song Society in Londen. Tot zijn leerlingen behoorden de componisten Ralph Vaughan Williams, Herbert Howells, Arthur Bliss en de dirigent Thomas Beecham.
Te Deum in C
Het "Te Deum in C" werd pas in 1933 gepubliceerd, al na de dood van componist Charles Wood.
Wood, student en latere academische opvolger van Stanford en Parry, probeerde te ontsnappen aan de weelderige klankwereld van de late romantiek en ontwikkelde een interesse in calvinistische en vroeg-anglicaanse psalmmelodieën, die de basis vormden voor veel van zijn religieuze werken. De modale kenmerken van deze melodieën dragen bij aan een strengheid die ook in deze bezetting de toon zet. De koortekst, met zijn vele krachtige unisono's, en de orgelpartij, die veel verder gaat dan begeleiding, vullen elkaar aan en vormen een indrukwekkende muzikale eenheid.
Wood, student en latere academische opvolger van Stanford en Parry, probeerde te ontsnappen aan de weelderige klankwereld van de late romantiek en ontwikkelde een interesse in calvinistische en vroeg-anglicaanse psalmmelodieën, die de basis vormden voor veel van zijn religieuze werken. De modale kenmerken van deze melodieën dragen bij aan een strengheid die ook in deze bezetting de toon zet. De koortekst, met zijn vele krachtige unisono's, en de orgelpartij, die veel verder gaat dan begeleiding, vullen elkaar aan en vormen een indrukwekkende muzikale eenheid.